Die momenten waarbij je het gevoel hebt dat je tegen jezelf zit te spelen…

Ergens in een donkere hoekje van je eigen bewustzijn zit je met jezelf te spelen. Sommigen spelen schaak, anderen vechten nog anderen spelen poker… Wie wint en wat is er om te winnen?

Dit is de eerste zelfportret in mijn 52 weken project voor 2016.

Inspiratie

Op Instagram heb ik een gave foto gevonden van 2 mannen die tegen elkaar stonden in een donkere ruimte met alleen heel weinig licht boven hun. Je ziet direct dat er een wedstrijd is of dat ze iig tegen elkaar gaan. Al eerder had ik het idee om een multiplicity foto te maken en deze gaf dus ook een mooie mood.

Hoe heb ik het gedaan?

tegen jezelf

Mijn setup

Ik heb geen studio lampen en ook geen studio dus het werd creatief een ruimte zoeken die ik wat donker kan maken en nog die sterke licht van boven krijgen…

In onze woonkamer was de lamp het meest geschikt. Met 2 vellen zwart karton heb ik een tube gemaakt om de licht zo veel mogelijk naar beneden te richten… Dat is niet helemaal gelukt. In de originele foto zie je ook wat rook… Het voegt zeker iets toe aan de hele sfeer. Misschien iets voor de volgende keer.

Eerst heb ik de instellingen van de camera bepaald. Trial en error… en als ik op mijn camerascherm de juiste uitstraling kreeg begon ik te schieten…

Camera instellingen

Volledig handmatig modus. ISO 400. Diafragma 10. Sluitertijd 0,6 s.

De camera heeft me gewaarschuwd dat ik zo -2 op mijn belichting heeft, maar zo wilde ik het hebben. We hebben witte (zeer lichte) muren en ik wilde juist geen achtergrond hebben en diepe schaduwen.

Zulke sluitertijd ga je ook niet vanuit je hand schieten dus de camera stond op een statief.

Het is best donker en ik heb een grote diafragma dus ik was niet zo fefocused op scherpstellen op mijn gezicht. Met een timer van 10 sec had ik genoeg tijd om naar de stoel te lopen en steeds een nieuwe pose nemen.

Het proces

Alle props (stoelen, tafel, speelkaarten, glazen etc) heb ik eerst neergezet en ik zorgde dat ze van ene naar de andere foto niet bewogen. Eerst heb ik een serie van foto’s gemaakt aan ene kant, en daarna aan de andere kant. Ik wilde 2 contrasterende “personen” hebben. Een duidelijke winnaar en een duidelijke verliezer. Dus ik heb een aantal posen uitgeprobeerd. Het was nog best moeilijk om in de juiste plek te zitten in mijn pose – anders werd het gezicht helemaal zwart.

Nabewerking

Uit de serie heb ik 2 foto’s gekozen die goed met elkaar qua posen passen. Ik heb ze in GIMP geopend als lagen. Op de bovenste laag heb ik een layer mask toegevoegd een  deel van de foto’s “weggepoetst”. Darna alleen een beetje meer contrast toegevoegd.

Wat heb ik geleerd?

  1. De nabewerking heb ik pas volgende dag gedaan en dan pas zag ik dat mijn ISO 400 bij deze lichtomstandigheden nog best veel ruis opleverde. Jammer… Had ik mijn foto’s direct op de camera geopend bij het uit testen van instellingen, kon ik het nog misschien aanpassen.
  2. Ik ben best tevreden met het resultaat behalve de achtergrond… een zwart scherm of een donkere deken over de muren zal een positieve effect kunnen hebben. Ik had dit ook direct moeten uitproberen.
  3. Flits… invulflits dan. Ik heb een heel klein flits op mijn camera. Ik gebruik het bijna nooit maar in dit geval zal het wel mogelijk de donkere schaduwen een beetje kunnen oplichten zodat ze niet zo zwart waren. Misschien was het wat en misschien niet. Dit had ik moeten uitproberen…
  4. In mijn posen kon ik wat meer interactie tussen de “kanten” hebben – ene kant plaatselijk wat meer over de andere kant. Nu zie je het alleen op de schaduw van mijn hand op de tafel.

Leuk? Interessant? Lelijk? Laat het weten in de comments.